Reformatorisch Dagblad, 6 oktober 2003
L.M.P. Scholten, lezing voor Solidamentum
“Gods volk wordt in deze tijd niet alleen door de wereld, maar ook van binnenuit tot verantwoording geroepen", luidde een vraag aan het forum. De vraagsteller verwees hierbij naar verschillende recente publicaties. "Kunt u ons als vereniging richtlijnen geven om deze verantwoording gestalte te geven?" "Over deze zaken wordt veel gepraat", zei Scholten. "Soms moet ik dan onweerstaanbaar denken aan twee mollen die diep onder de grond over het licht van de zon zitten te discussiëren. Het gaat hier over zulke ontzaglijk tere zaken - en de manier waarop daar in deze tijd over geschreven wordt, met een bij elkaar plukken van citaten, ik heb er een ontzettende afkeer van."
Maar gesprekken hierover zijn op een studentenvereniging onvermijdelijk, merkte de discussieleider op. "Hebt u dan geen richtlijnen voor ons?" Scholten: "Eerlijk gezegd zie ik in dat soort besprekingen weinig nut. Ik zou zeggen: Lees liever de stukjes van ds. Mallan in de Wachter Sions of het boekje van Westerbeke naar aanleiding van de boekjes van Blauwendraad. Bespreek zoiets met elkaar."
(bron: Reformatorisch Dagblad)
--------------------------------------------------------------------------------------
De Wachter Sions, 31 december 2003
Veranderingen
L.M.P. Scholten
“Dit was ook het jaar van een aantal geruchtmakende boeken, die –al was de toon heel verschillend- alle over hetzelfde onderwerp gingen, namelijk over de prediking. We bedoelen De prediking van het Evangelie van ds. C. Harinck, Afwachten of verwachten? van dr. K. van der Zwaag en Vader, ik klaag u aan van H. J. Hegger. Het zijn boeken, die allereerst gericht zijn op de Gereformeerde Gemeenten en daar ook beroering gewekt hebben. Ze verschillen onderling nogal van elkaar. Het laatstgenoemde boek komt niet boven het niveau van platvloers schelden uit. Maar de strekking van alle drie is, dat de prediking ánders moet. Alle drie vinden de Gereformeerde Gemeenten te zeer onder de invloed van een ‘hypercalvinisme’. En dat geldt dan natuurlijk helemáál van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland.
Men onderschatte de invloed van dergelijke boeken niet. In de Gereformeerde Gemeenten tekent zich een tweespalt steeds duidelijker af. Kritische kerkleden, gevoed door een bepaald soort jongerenavonden en druk internetverkeer, bekritiseren de prediking en de geestelijke leiding die daarin wordt gegeven. Daarbij wordt ook ds. Kersten en de theologische lijnen die hij uitzette, niet ontzien. De prediking moet ánders. De praktijk rond het Heilig Avondmaal moet ánders. De toelating tot de predikantsopleiding moet ánders. Ook hierin kunnen we niet doen alsof ons dat niet aangaat. De discussies over deze dingen worden ook gevoerd op de scholen, en zo worden ook onze kinderen erbij betrokken.”
--------------------------------------------------------------------------------------
Nederlands Dagblad, 6 maart 2004
Interview met L.M. P. Scholten
Vanwege gezondsproblemen moet hij zich ontzien en dat is de reden waarom hij het boek Afwachten of verwachten niet heeft gelezen, zo zegt hij.
“Uit de krant weet ik wel zo’n beetje wat hij betoogt en ik hoop dat het in de Gereformeerde Gemeenten bedwongen kan worden. Hetzelfde neem je waar op die reformatorische jongerenbijeenkomsten, men bezwijkt toch voor de aandrang de mens een bepaald geloof aan te praten: …zie de weg van het geloof ligt open, ga op pad…. Wat men daar binnen de Gereformeerde Gemeenten tegenover stelt, roept wel vragen op. Ze hebben daar de neiging om het uit te leggen door het te gaan systematiseren en te praten over standen in het genadeleven. Die zijn er –ellende, verlossing, dankbaarheid- maar ga ze niet in allerlei details uitwerken.”